«مرکز عالی زنان» چه شد؟!

سال ۹۲ رهبر معظم انقلاب در دیدار با بانوان فرهیخته حوزوی و دانشگاهی پیشنهاد تشکیل مرکزی فراقوه‌ای برای معرفی و شناساندن ظرفیت‌های زنان در گفتمان انقلاب اسلامی ارائه دادند؛ مطالبه‌ای که تاکنون به ثمر نرسیده است.

پیشینه لایحه‌ای برای صیانت از حقوق و تأمین امنیت زنان به ۱۰ سال قبل بازمی‌گردد. سال ۱۳۸۹ و در دولت دهم، این لایحه در ۹۲ ماده تنظیم شد، اما به ثمر نرسید. با روی کار آمدن دولت یازدهم شهیندخت مولاوردی معاون زنان و خانواده رئیس جمهور پیگیر این لایحه شد؛ لایحه‌ای که با لایحه اولیه تأمین امنیت زنان در برابر خشونت تفاوت‌های بسیاری داشت و نظر کارشناسان حوزه زنان و حقوق را تأمین نمی‌کرد.

کرونا یک آزمون بود؛ آزمونی که نه فقط آمادگی کشور‌های مختلف را در بحث‌های سلامت به چالش کشید، بلکه مهم‌تر از آن چالشی فرهنگی برای آزمودن ساختار‌های فرهنگی و اجتماعی جوامع گوناگون بود. در این آزمون برخی فرهنگ‌ها و برخی ساختار‌های اجتماعی شکنندگی‌شان آشکار شد و اصالت و ریشه‌داری برخی دیگر از فرهنگ‌ها هم خودش را بیش از پیش عیان کرد.

ماجرا از یک پیامک آغاز شد؛ پیامکی از سوی وزارت بهداشت با این مضمون که «در صورت مشاهده یا مواجهه با موارد کودک‌آزاری یا همسرآزاری در ایام کرونا برای دریافت خدمات اجتماعی روانی با اورژانس اجتماعی بهزیستی تماس بگیرید.»

نگرانی از فقدان شرایط مناسب برای مراقبت‌های دوران بارداری و ترس از ابتلا تا خارج شدن از منزل موضوعی است که موجب شده تا آن دسته از خانم‌هایی که برای بارداری و فرزندآوری در این روز‌ها برنامه‌ریزی کرده بودند هم تا اطلاع ثانوی و تا روشن شدن وضعیت ویروس کرونا از آن مهم‌تر روشن شدن وضعیت مطب‌های پزشکان و مراکز سونوگرافی و مراقبت‌های بارداری فرزندآوری‌شان را به تأخیر بیندازند.

هرچند روند كاهشي جمعيت كشورمان موضوعي است كه از سال‌ها پيش با آن درگير هستيم و ريشه‌هايش به تصميمات اقتصادي، سياسي و فرهنگي چند دهه قبل در كشور بازمي‌گردد و نمي‌توان همه تقصيرها را گردن كرونا انداخت اما نمي‌توان از اثر اين بيماري بر كاهش ازدواج‌ها و انصراف خانواده‌ها از فرزندآوري و ترس مادران باردار از مراجعه به پزشك و ترس پزشكان از كرونا و فرار از خدمت هم صرف‌نظر كرد

كرونا اگرچه يك تهديد است، اما همين تهديد توانسته همدلي و همراهي بين مردم ايجاد كند و درست شرايط شبيه دوران دفاع‌مقدس را در جامعه ما به وجود بياورد. در واقع با اين آزمايش نشان داده شد تفاوت نظام ليبرالي غربي با نظام و دكترين تربيتي حضرت امام چقدر زياد است. در دنياي غرب سالمندان چون سودي براي نظام ليبرالي ندارند، كلاً از دريافت خدمات كنار گذاشته شده‌اند، اما در ايران نيروهاي جهادي و خواهران و برادران جانشان را در كف دست گرفته و وارد عرصه شده‌اند

یک: پدیده‌ها هم مثل تکنولوژی‌ها دو وجهه دارند؛ یک روی مثبت و رویی منفی.

محور و مخاطبان اصلی بسیج جامعه زنان بیشتر زنان سرپرست خانوار هستند. عزیزان بسیجی ما در پایگاه‌های مقاومت تلاش مي‌کنند تا زنان سرپرست خانوار را که تحت پوشش هیچ یک از نهادهای حمایتی نیستند، شناسایی کنند. زنان سرپرست خانواری که تحت سرپرستی و حمایت سازمان بهزیستی یا کمیته امداد امام خمینی یا خیریه‌های دیگر هستند، به دلیل آنکه مورد حمایت قرار می‌گیرند و کمک‌هایی به آنها می‌شود، مدنظر ما نیستند و در لیست بانک اطلاعاتی ما نخواهند آمد، به جهت آنکه بتوانیم کمک‌های‌مان را به افرادی برسانیم که کمتر مورد حمایت قرار گرفته‌اند و در سختی و نیاز بیشتری هستند و بیشتر به کمک احتیاج دارند